Poniżej prezentujemy wyciąg istotnych informacji i obowiązków dotyczących pracowniczych planów kapitałowych jakie dotycząc każdego pracodawcy.

 Definicja

 Uczestnikiem PPK może zostać osoba zatrudniona. Zleceniobiorcę zalicza się do tej kategorii, co wynika z definicji osoby zatrudnionej zamieszczonej w art. 2 ust. 1 pkt 18 d ustawy o PPK. Zgodnie z tym przepisem przez osoby zatrudnione należy rozumieć osoby fizyczne, które ukończyły 18. rok życia, wykonujące pracę na podstawie umowy zlecenia, umowy agencyjnej albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, jeżeli podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tego tytułu.

Wynika z tego, że uczestnikami PPK mogą stać się nie tylko osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę, ale także zleceniobiorcy, o ile podlegają ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Jeżeli z tytułu zawartej umowy zlecenia u danego pracodawcy zleceniobiorca podlega wyłącznie dobrowolnie ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowym, nie spełnia definicji osoby zatrudnionej określonej w art. 18 ustawy o PPK i nie może uczestniczyć w PPK.

 

Kiedy pracodawca zapisuje zleceniobiorcę do PPK?

 Pracodawca, który już utworzył i prowadzi PPK powinien zapisać do PPK zatrudnianego zleceniobiorcę (tzn. w jego imieniu i na jego rzecz zawrzeć umowę o prowadzenie PPK), wówczas, gdy zleceniobiorca legitymuje się wymaganym okresem zatrudnienia i jednocześnie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Co do zasady pracodawca powinien zrobić to po upływie trzeciego miesiąca zatrudnienia (czyli po upływie 90 dni zatrudnienia), nie później niż do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął ten termin.

Pracodawca z II i III etapu wdrażania PPK, którego objęła już swoimi przepisami ustawa o PPK, ale jeszcze nie zawarł umów o zarządzanie i prowadzenie PPK, a zatrudnia zleceniodawcę, powinien zawrzeć w imieniu zleceniobiorcy umowę o prowadzenie PPK najpóźniej 10 listopada 2020 r. (art. 134 ustawy o PPK).

Kolejne firmy będą miały obowiązek przystąpić do PPK od 1 stycznia 2021 r. Czy już teraz przyjmować rezygnacje od osób zatrudnionych, które nie chcą przystąpić do pracowniczych planów kapitałowych, czy dopiero po nowym roku?

Uważam, że deklaracje rezygnacji z PPK pracownicy powinni złożyć w tzw. okresie przejściowym, czyli począwszy od 1 stycznia 2021 r. i przed zawarciem umowy o prowadzenie PPK, tj. przed  10 maja 2021 r.

Jako ostatnie, w IV etapie wprowadzania PPK, pod rządy ustawy wejdą pozostałe podmioty zatrudniające, czyli te, które wcześniej nie miały tego obowiązku ze względu stan zatrudnienia. Do tych podmiotów ustawa o PPK będzie miała zastosowanie od 1 stycznia 2021 r.

 Jednak deklaracji rezygnacji nie składa osoba, która ukończyła 55 lat, gdyż te osoby uczestniczą w PPK na swój wniosek, a nie automatycznie.

Oznacza to, że pracodawca mógłby zawrzeć umowę o zarządzanie PPK najwcześniej 1 stycznia 2021 r. Natomiast ostateczny termin to 23 kwietnia 2021 r.

 

Umowa o prowadzenie PPK

 Z kolei jeśli chodzi o umowę o prowadzenie PPK należy pamiętać, że pomiędzy zawarciem umowy o zarządzanie PPK i umowy o prowadzenie PPK wymagane jest zachowanie odstępu co najmniej 10 dni roboczych. Nie można więc podpisać obu umów tego samego dnia.

Najpóźniej umowę o prowadzenie PPK trzeba podpisać 10 maja 2021 r.

 Należy pamiętać, że osoba zatrudniona staje się uczestnikiem PPK dopiero po zawarciu przez pracodawcę w jej imieniu i na jej rzecz umowy o prowadzenie PPK z wybraną instytucją finansową. Jeśli więc dana osoba w ogóle nie chce przystąpić do programu i nie chce być jego uczestnikiem powinna złożyć deklarację rezygnacji przed terminem zawarcia umowy o prowadzenie PPK. Lista uczestników stanowi załącznik do tej umowy.

Pracownicy, którzy nie chcą uczestniczyć w PPK powinni złożyć deklaracje rezygnacji dopiero począwszy od 1 stycznia 2021 r.

 

 Mikroprzedsiębiorca a PPK

 Do pewnych podmiotów ustawa o PPK w ogóle nie ma zastosowania, a w konsekwencji nie muszą one uruchamiać procedury wdrażania PPK, w tym zawierać umowy o zarządzanie PPK. Chodzi o mikroprzedsiębiorców,  jeżeli wszystkie osoby zatrudnione złożą deklarację rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK. Przepisy ustawy nie wskazują, w jakim terminie osoby te mają przedłożyć deklaracje, jednak w opinii autora, również powinno to nastąpić począwszy od 1 stycznia 2021 r. Po to bowiem wyznaczono okres przejściowy, czyli w tym przypadku okres między 1 stycznia a 23 kwietnia 2021 r., aby podmiot zatrudniający mógł stwierdzić, czy wprowadza PPK, czy też spełnia warunki wyłączenia.

 Pracownicy, którzy nie chcą uczestniczyć w PPK powinni złożyć deklaracje rezygnacji dopiero począwszy od 1 stycznia 2021 r.

 Dla przypomnienia, mikroprzedsiębiorca to przedsiębiorca, który w co najmniej jednym roku z dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał łącznie następujące warunki:

a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz

b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro (wyrażone w euro wielkości przelicza się na złote według średniego kursu ogłaszanego przez NBP w ostatnim dniu roku obrotowego wybranego do określenia statusu przedsiębiorcy).

Średnioroczne zatrudnienie określa się w przeliczeniu na pełne etaty, nie uwzględniając pracowników przebywających na urlopach macierzyńskich, urlopach na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopach ojcowskich, urlopach rodzicielskich i urlopach wychowawczych, a także zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego.

Jeśli więc podmiot zatrudniający sprawdzi, że spełnia oba warunki definiujące mikroprzedsiębiorcę – księgowe i co do średniorocznego zatrudnienia – o tym czy będzie podlegał ustawie o PPK czy też nie, zdecyduje wola osób zatrudnionych co do przystąpienia do oszczędzania.

 Jeśli wszyscy zadeklarują rezygnację, pracodawca nie będzie musiał zakładać PPK. Jednak jeśli choćby jedna osoba (pracownik, zleceniobiorca) zgłosi chęć uczestnictwa w planach, podmiot zatrudniający – mimo że jest mikroprzedsiębiorcą w rozumieniu ustawy – Prawo przedsiębiorców – będzie obowiązany założyć PPK. Stanie się tak również wtedy, gdy któraś z osób zatrudnionych, która wcześniej oznajmiła rezygnację, jednak wycofa ją, wyrażając gotowość wstąpienia do PPK.

 

Ulotka PPK – twoje oszczednosci na przyszlosc

Ulotka PPK – co powiniene_ wiedzie_

deklaracja-o-rezygnacji-z-dokonywania-wplat-do-pracowniczych_1