Czarek

ZUS za Grudzień 2021 a zmiany w Styczniu 2022 - chcesz zrobić sobie mały prezent?

W 2022 w związku z wprowadzeniem tzw Nowego Ładu ulega zmianie wysokość składek ZUS ale też nie będzie mozliwości odliczenia od podatku składki zdrowotnej i tu do przemyślenia  . . . . .

Jeśli chciałbyś uzyskać oszczędność i po raz ostatni odliczyć od podatku składkę zdrowotną to możesz opłacić składki za ZUS dotyczące miesiąca Grudnia 2021 jeszcze w Grudniu - sa dwa warunki:

1. Przelew musi zostac zaksięgowany w ZUS przed końcem Grudnia
2. Na dzień wpłaty nie możesz posiadać przeterminowanych zobowiązań wobec ZUS

To taki mały prezent na koniec roku 2021 i jednocześnie korzystając z okazji życzymy wszysktiego najlepszego i samych sukcesów w nadchodzącym NOWYM  ROKU 2022.

przez Czarek

Zmiany w roku 2022 - Polski Ład

Polski Ład - Zbiór zmian - sprawdź

W roku 2022 czeka nas sporo zmian w związku z wprowadzeniem nowych przepisów nazwanych Polski Ład. Zebraliśmy zmiany w kilka punktów, zapraszamy do zapoznania się. Zmiany są dość szerokie i z tego powodu każdy przedsiębiorca powinien indywidualnie podejść do ich analizy i podjęcia weryfikacji co ulegnie zmianie, czy może dokonać zmiany sposobu opodatkowania i na jaki.

Właściciele spółek z.o.o. oraz spółek komandytowych (z pewnymi wyjątkami) mogą spać, na ten moment, spokojnie natomiast w najbardziej zmieni się sytuacja firm JDG i SC, które generują zyski na poziomie rocznym powyżej 100.000 zł, rozliczające się samodzielnie lub gdy małżonek ma również wysokie dochody (niezależnie z jakiego źródła) - tu należy dokonać analizy i rozważyć jakie rozwiązanie może być korzystne od roku 2022.

W przypadku osób lub firm, które generują miesięczne zyski poniżej 8.000 zł nowa ustawa nie powoduje znaczącego wzrostu kosztów prowadzenia firmy (podatków czy składki zdrowotnej).

Mnóstwo artykułów pojawia się w Internecie, często błędnie, ogólnikowo zalecając zmiany w formie opodatkowania i niepotrzebnie wprowadzając ogólną dezinformację, zalecamy ograniczenie w czytaniu tego typu poradników,  kontakt z nami w celu rozwiania wątpliwości oraz zachęcamy do spokojnego podejścia do tematu, gdyż wiele punktów z nowej ustawy jest nadal dość niejasnych, a wiadomym jest, że wyjaśnienia czy interpretacje pojawią się dopiero za jakiś czas.

Firmy, dla których Nowy Ład (czy Polski Ład) będzie dużą zmianą i dla których zmiana formy opodatkowania  może wiele zmienić (dotyczy wyłącznie osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą i spółek cywilnych) mają czas do 20.01.2022 na przemyślenia i ewentualne zmiany i modyfikacje.

przez Czarek

Nota korygująca, Faktura korygująca - czym się różnia te dokumenty i kogo dotyczą

Nota korygująca i Faktura korygująca – jaka jest różnica i kiedy mamy z nimi do czynienia

Dziś kolejny temat z naszego poradnika „księgowość od podstaw”

To dwa dokumenty z którymi możemy się spotkać prowadząc firmę. Obydwa dotyczą zmiany w dokumencie księgowym ale każdy z nich jest wystawiany zależnie od zaistniałej sytuacji tak więc:

Nota korygująca: to dokument który wystawiamy Sprzedającemu my jako NABYWCA w sytuacji gdy otrzymany dokument zawiera błąd. Co istotne dokument ten nie podlega księgowaniu  - jest dokumentem który prostuje błędy formalne byśmy mogli prawidłowo zaksięgować otrzymana fakturę w koszty.

Co zawiera nota korygująca?

Części składowe noty korygującej wymienia art. 106k ust. 3 Ustawy o podatku od towarów i usług i składają się na nie:

numer kolejny oraz data jej wystawienia,

oznaczenie NOTA KORYGUJĄCA,

imiona i nazwiska bądź nazwy wystawcy noty i wystawcy faktury lub faktury korygującej oraz ich adresy i NIP,

dane zawarte w poprawianej fakturze (data wystawienia, numer faktury, strony transakcji, nazwy oraz ilości towarów lub usług, których dotyczy wystawiana faktura),

wskazanie treści korygowanej informacji oraz podanie prawidłowej treści.

Nota korygująca – kiedy się ją wystawia?

Jeśli na fakturze umieszczono błędne dane, można ją poprawić za pomocą noty korygującej. Możemy to zrobić jako nabywca towaru bądź usługi. Nota korygująca przekazywana jest sprzedawcy który wystawił pierwotną fakturę - czyli tę, którą poprawia dana nota.

Jeżeli informacje na temat nabywcy towaru lub usługi są niekompletne lub zawierają błędy i przez to my jako nabywca tracimy prawo do odliczenia naliczonego podatku, wówczas najlepszym wyjściem jest nota korygująca.

Kilka przykładów kiedy możemy wystawić Notę korygującą:

źle wpisany adres nabywającego bądź sprzedawcy,

niewłaściwy NIP,

błędnie podana data sprzedaży, odbioru, terminu płatności,

w przypadku zakupu paliwa - niewłaściwy numer rejestracyjny pojazdu,

złe oznaczenie towaru lub usługi.

Co istotne Nabywcy nie dotyczy żadne czasowe ograniczenie w kwestii wystawienia noty korygującej.

Jak wygląda akceptacja noty korygującej:

Jeśli nota korygująca jest przesyłana do wystawcy pierwotnej faktury drogą tradycyjną (pocztą), należy sporządzić dwa egzemplarze tego dokumentu. Gdy adresat przesyłki (wystawca poprawianej faktury) zaakceptuje notę korygującą, podpisuje się na obu egzemplarzach i odsyła jeden z nich z powrotem do wystawcy noty korygującej.

Ustawa o podatku od towarów i usług mówi że nota korygująca musi zostać zaakceptowana przez odbiorcę – niestety nie jest sprecyzowany sposobu w jaki to należy uczynić. A to zostawia dowolność w tej kwestii - wystawca faktury której nota dotyczy może zaakceptować notę korygującą inną drogą niż tradycyjna poczta, na przykład przez pocztę elektroniczną.

Nota korygująca nie powinna być wystawiana, jeśli uchybienia dotyczą:

jednostki miary i ilości dostarczonych towarów lub wykonanych usług,

upustu lub obniżki po wystawieniu faktury,

zwrotu towaru lub zapłaty (nawet częściowo),

błędów rachunkowych np. pomyłka w naliczeniu stawki VAT, podana zła wartość towaru bądź usługi.

W wymienionych powyżej sytuacjach prawidłowe jest wystawienie faktury korygującej.

Faktura korygująca:

To dokument który wystawa Sprzedający w ściśle określonych sytuacjach, takich jak np. zmniejszenie lub zwiększenie podstawy opodatkowania czy też zwrot towarów lub udzielenie rabatu. W zależności od przyczyny wystawienia korekty różne wytyczne dotyczące postepowania z tym dokumentem.

Od 2021 roku zostały zmienione przepisy i doprecyzowane sposoby postępowania z fakturami korygującymi „in plus” i zmieniły sie zasady księgowania faktur „in minus”.

Faktura korygująca – jakie dane powinna zawierać?

Art. 106j ust. 1 ustawy o VAT określa kiedy Sprzedawca jest zobligowany do wystawienia faktury korygującej. Wśród nich należy wyróżnić trzy grupy – zmniejszające podstawę opodatkowania, zwiększające podstawę opodatkowania i stwierdzające inne pomyłki.

Wystawienie korekty jest zatem niezbędne, gdy po wystawieniu faktury:

obniżono cenę w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

udzielono rabatów i obniżek cen (po dokonaniu sprzedaży);

dokonano zwrotu towarów i opakowań;

dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty;

cena uległa zwiększeniu lub stwierdzono pomyłkę w cenie, stawce, kwocie podatku lub w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Dane, jakie powinna zawierać faktura korygująca, określa z kolei art. 106j ust. 2 ustawy:

wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo wyraz „KOREKTA”;

numer kolejny oraz data jej wystawienia;

dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

określone w art. 106e ust. 1 pkt 1–6:

data wystawienia;

numer faktury w ramach stosowanej serii numeracji;

imiona i nazwiska lub nazwy oraz adresy nabywcy i sprzedawcy;

numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku (zazwyczaj jest to numer NIP);

numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi;

datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

nazwa (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;

przyczyna korekty;

jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwota korekty podstawy opodatkowania lub kwota korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;

w przypadkach, w których zmiana nie ma wpływu na podstawę opodatkowania – prawidłowa treść korygowanych pozycji.

W sytuacji gdzie Sprzedawca udziela rabatu czy obniżki ceny w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych lub świadczonych na rzecz jednego odbiorcy w danym okresie, może być wystawiona zbiorcza faktura korygująca:

powinna zawierać dodatkowo wskazanie okresu, do którego odnosi się udzielany opust lub obniżka;

może nie zawierać danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 5 i 6, czyli NIP nabywcy i daty sprzedaży poszczególnych transakcji oraz nazwy (rodzaju) towaru lub usługi objętych korektą.

Faktura korygująca – czy konieczne jest potwierdzenie odbioru?

Do końca 2020 roku warunkiem uprawniającym do zaksięgowania faktury korygującej „in minus”, czyli np. zmniejszającej cenę czy wartość, było posiadanie przez sprzedawcę potwierdzenia odbioru korekty przez nabywcę. Potwierdzenie to mogło mieć dowolną formę, np.:

potwierdzenie odbioru faktury przesłane w wiadomości e-mail;

fax potwierdzający odbiór faktury korygującej;

pisemne potwierdzenie odbioru korekty;

potwierdzenie przyjęcia przesyłki poleconej przez adresata;

przesłanie odręcznie podpisanej faktury korygującej.

Od 2021 roku sprzedawca ma do wyboru dwie metody księgowania faktur korygujących. Może stosować przepisy przejściowe i księgować faktury korygujące na dotychczasowych zasadach lub skorzystać z rozwiązań wprowadzonych w ramach pakietu Slim VAT.

Kiedy dodatkowa dokumentacja i potwierdzenie odbioru nie są konieczne?

Warto wiedzieć, że również w przypadku zmniejszenia podstawy opodatkowania występują sytuacje, w których podatnik nie musi posiadać dodatkowej dokumentacji będącej potwierdzeniem dokonanych z nabywcą uzgodnień. Uregulowania tej kwestii zostały zawarte w art. 29a ust. 15 ustawy o VAT, zgodnie z którym warunku posiadania przez podatnika dodatkowej dokumentacji nie stosuje się:

w eksporcie towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów;

w dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;

w sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, usług dystrybucji gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 24–37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy.

W uzasadnieniu do projektu nowelizacji ustawy o VAT zostały wskazane przykładowe formy takiej dokumentacji, a mianowicie są to dokumenty handlowe, w tym:

aneksy do umów;

korespondencja handlowa;

dowody zapłaty

– które potwierdzają, że obie strony transakcji (sprzedawca i nabywca) znają i akceptują nowe zmienione warunki transakcji. Co ważne, w dalszej części uzasadnienia projektu możemy przeczytać, że: „(...) przez uzgodnienie warunków transakcji rozumie się posiadanie dokumentów, z których to uzgodnienie wynika. Jeżeli podatnik w konkretnym przypadku nie dysponuje dokumentami innymi niż sama faktura korygująca, to wystawiona faktura korygująca również na gruncie wprowadzanych przepisów ustawy o VAT będzie dokumentem, z którego wynikają nowe warunki transakcji (w przypadku możliwości potwierdzenia, że faktura została dostarczona do nabywcy)”. Oznacza to, że posiadanie potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę również uprawnia do ujęcia faktury korygującej w ewidencjach.

Faktura korygująca zwiększająca a obowiązek posiadania dodatkowej dokumentacji lub potwierdzenia odbioru:

Dotychczas przepisy ustawy o VAT nie precyzowały, czy w przypadku podwyższenia podstawy opodatkowania podatnik również powinien posiadać potwierdzenie odbioru faktury korygującej, czy też nie. W praktyce gospodarczej przyjęło się, że taka korekta powinna zostać uwzględniona w deklaracji rozliczeniowej w miesiącu jej wystawienia, bez oczekiwania na potwierdzenie. Od 2021 roku kwestie te zostały uregulowane w art. 29a ust. 17 ustawy o VAT, zgodnie z którym faktura korygująca wystawiana przez sprzedawcę i mająca charakter „in plus”, czyli zwiększająca podstawę opodatkowania, powinna zostać ujęta w ewidencjach za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania. Ustawodawca nie uzależnił w tym przypadku obowiązku wykazania w rozliczeniu faktury korygującej „in plus” od posiadania dodatkowej dokumentacji lub potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę.

Faktura korygująca wystawiana przez sprzedawcę – przepisy przejściowe

Zgodnie z art. 13 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw sprzedawca nie musi stosować nowych przepisów dotyczących księgowania faktury korygującej. Warunkiem jest, aby dokonał takiego ustalenia z nabywcą w formie pisemnej przed dniem wystawienia pierwszej faktury korygującej w 2021 roku.

Rezygnacja ze stosowania przepisów przejściowych, a więc księgowania faktur korygujących na dotychczasowych zasadach, jest możliwa po upływie 3 miesięcy od końca miesiąca, w którym dokonano tego wyboru, pod warunkiem że zostanie to pisemnie potwierdzone z nabywcą. Nowe rozwiązania w zakresie rozliczania faktur korygujących „in minus” stosuje się do wszystkich faktur korygujących wystawionych począwszy od dnia następującego po dniu rezygnacji z wyboru stosowania rozwiązań dotychczasowych.

Slim VAT, czyli nowe zasady księgowania faktury korygującej od 2021 roku

Pakiet Slim VAT wprowadza modyfikacje w warunkach uprawniających do zaksięgowania faktury korygującej „in minus” przez sprzedawcę. Mianowicie zamiast potwierdzenia odbioru korekty przez nabywcę, tak jak dotychczas, od 2021 roku wymagane jest posiadanie dokumentacji potwierdzającej ustalenie z nabywcą warunków wystawienia faktury korygującej.

Art. 29a ust. 13 ustawy o VAT:

„(...) obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał”.

Przykłady omawianych dokumentów po pobrania poniżej:

Nota korygująca - przykładowy druk

Faktura korygująca - przykładowy druk

Źródło:

Przepisy i ustawy obowiązujące

Doświadczenia własne

Poradnik przedsiębiorcy

przez Czarek

Ceny Netto, Brutto, VAT - jak policzyć VAT

Kolejna porada z naszego cyklu „księgowości od podstaw” dotyczy wyliczenia Ceny Netto, Brutto lub samego podatku  z ceny brutto lub netto VAT

W Polsce mamy kilka stawek VAT 5%, 8% i 23% - są zależne od tego czego dotyczą. Najczęściej jednak spotkamy się ze stawką 23% i dlatego tą użyjemy w naszym przykładzie.

Cena Netto i Cena Brutto

Cena Brutto to zwykle cena towaru lub usługi z wliczonym podatkiem VAT.

Cena Netto to cena przed naliczeniem podatku Vat i stanowi ona podstawę do jego naliczenia.

Jak obliczyć cenę netto z brutto?

Aby obliczyć cenę Netto, Brutto lub sama kwotę podatku Vat wystarczy nam zwykły kalkulator.

Przykład 1

Jeśli mamy cenę Brutto i chcemy wyliczyć cenę Netto wystarczy wykonać następująca czynność:

(przyjmujemy ze stawka VAT to 23% - ale zawsze warto się upewnić jaka jest obowiązująca stawka VAT dla towaru lub usługi którą przeliczamy).

Cena brutto/(stawkę VAT+100%)=Cena netto lub Cena brutto/1,23 (jeśli stawka VAT jest 23%) = Cena Netto

123zł/(23%+100%)=100zł lub 123zł/1,23=100zł

Czyli kwota netto to 100zł.

Przykład 2

Jeśli mamy cenę Brutto i chcemy wyliczyć jaka jest kwota samego podatku VAT (przyjmujemy w przykładzie że obowiązująca stawka to 23%) należy wykonać następujące działania:

(cena brutto * 23%)/(100%+23%) = VAT lub (cena brutto*0,23)/(1,23)=VAT

(123zł*23%)/(100%+23%)=23zł lub (123*0,23)/1,23= 23zł

Kwota VAT wynosi 23 zł.

Przykład 3

Wyliczenie kwoty Brutto gdy mamy podaną cenę Netto (przyjmujemy że stawka VAT to 23%):

To najprostsze wyliczenie i wymaga poniższej czynności matematycznej:

Cena Netto * (stawka VAT czyli 23% + 100%) = Cena brutto lub Cena Netto * 1,23 = Cena Brutto

100zł * (23%+100%) = 123zł lub 100zł * 1,23 = 123zł

Czyli kwota brutto to 123zł.

Przykład 4

Podana jest cena Netto i chcemy wyliczyć kwotę podatku VAT

Aby to wyliczyć wystarczy Cenę Netto pomnożyć przez stawkę VAT (dla przykładu przyjmujemy 23%) według poniższego wzoru:

Cena Netto * 23%= VAT lub Cena Netto*0,23=VAT

100zł * 23% = 23zł lub 100zł * 0,23 = 23zł

Mamy nadzieję że powyższe przykłady są pomocne i rozwieją Wasze wątpliwości przy wyliczaniu kwoty netto i brutto w odniesieniu do cen towarów i usług, pamiętać należy jednak aby sprawdzić obowiązującą stawkę VAT dla danego towaru lub usługi.

Jeśli są zagadnienia które budzą Wasze wątpliwości prosimy o informacje postaramy się je przybliżyć i opisać.

przez Czarek

Przychód, Dochód, Zysk i Zysk Netto - co to jest i czym się różni

Bardzo często obserwujemy że nawet przedsiębiorcy którzy prowadzą działalność ok długiego czasu maja problem z określeniem co oznaczają niektóre pojęcia. W związku z tym postanowiliśmy nieco wyjaśnić co się kryje pod wybranymi pojęciami księgowymi i tak dziś skupimy się na: PRZYCHÓD, DOCHÓD, ZYSK, ZYSK NETTO po opodatkowaniu, OBRÓT.

PRZYCHÓD często mylony jest z DOCHODEM, PRZYCHÓD to innymi słowy sprzedaż w firmie jaka generujemy z tytułu sprzedaży towarów i usług (może być miesięczny, kwartalny, roczny lub za wybrany okres)

DOCHÓD różni się od PRZYCHÓD tym że to jest przychód po odjęciu kosztów czyli kosztów zakupu towaru, kosztów bieżących działalności firmy, wynagrodzeń i wszelkich innych jakie występują w firmie (podobnie jak PRZYCHÓD może być miesięczny, kwartalny, roczny lub za wybrany okres).

DOCHÓD i ZYSK to jest to samo czyli to co firm zarobiła po opłaceniu kosztów jednak jest jeszcze DOCHÓD/ZYSK NETTO to zysk firmy po opłaceniu podatku dochodowego – tu wysokość podatku jest określana procentowo i zależy od sposobu rozliczania się z podatku firmy oraz samej struktury organizacyjnej firmy o czym napiszemy w kolejnej części.

Najbardziej mylonym lub często źle używanym określeniem jest OBRÓT – to jest suma wszystkich operacji jakie są w firmie czyli zarówno kosztowych jak i sprzedażowych. To określenie często jest również mylone z PRZYCHODEM który obejmuje tylko wpływy do firmy z tytułu sprzedaży towarów i usług.

Mając nadzieję że nieco przybliżymy pojęcia języka księgowego jeśli macie sugestie o czym chcielibyście abyśmy napisali prosimy o Wasze sugestie i pytania, postaramy się odnieść i opisać je w kolejnych częściach.

przez Czarek

Mały poradnik - pojęcia księgowe od podstaw - Marża i Narzut - różnica

Marża i Narzut – o co chodzi?

Marża i Narzut to dwa często mylone pojęcia tym bardziej jeśli nie będą pokazywane w ujęciu procentowym to wartość maja taką samą w liczbach rzeczywistych różnica pojawia się gdy zaczynamy mówić o ujęciu procentowym i są to znaczne różnice więc trzeba wiedzieć jak jest wyliczana każda z tych wartości bo konsekwencje ich pomyłki mogą być kosztowne i bolesne finansowo.

Co to jest marża?

Marża to różnica pomiędzy kosztem wytworzenia jakiegoś towaru, a jego ceną. Zakładając, że koszt zakupu lub produkcji j produkcji danego produktu to 70zł, a sprzedaje się go po 100zł, to marża wynosi 30zł. Marżę najczęściej podaje się w procentach, jest to znacznie przydatniejsze.

Jak obliczyć Marżę?

Marże procentową można bardzo łatwo obliczyć według następującego wzoru.

Marża = (cena sprzedaży – cena zakupu) / cena sprzedaży x 100%

Jeśli podstawmy nasze powyższe dane to będzie to wyglądało następująco:

(100zł – 70zł) / 100zł x 100%

Marża wyniesie w ujęciu procentowym 30%.

Marża jest więc stosunkiem zysku ze sprzedaży do ceny zakupu lub produkcji, zależnie od sposobu nabycia danego towaru. Im większa marża, tym większy zysk ze sprzedaży.

Co to jest Narzut i czym się różni od Marży?

Narzut to kwota, o jaką powiększono koszt zakupu lub wytworzenia danego produktu, w celu ustalenia jego ceny i co ważne w ujęciu kwotowym nie różni się od Marży i dlatego właśnie te dwa pojęcia są często mylone ze sobą. Co istotne Narzut  znacząco różni się od Marży w ujęciu procentowym dlatego zawsze upewniajmy się czy rozmawiamy o Marży czy o Narzucie jeśli dane mamy podane w procentach!

Jak obliczyć Narzut?

Narzut w ujęciu procentowym oblicza się następujący sposób:

Narzut = (cena sprzedaży – cena zakupu) / cena zakupu x 100%

Jeśli podstawmy nasze powyższe dane to będzie to wyglądało następująco:

(100zł – 70zł) / 70zł x 100%

Narzut to 42,86%. Widać więc narzut to wyższa wartość niż marża. Jest to stosunek zysku ze sprzedaży do ceny produktu.

Jeśli widzi się te wzory przed sobą to dość łatwo wychwycić różnicę. Jednak często są ze sobą mylone.

Pamiętajmy również że wszystkie te wartości mogą występować netto i brutto (i tu również należy zawsze się upewnić czy chodzi o ujęcia podatkowe czy bardziej o sposób ujęcia kosztów przyjętych do wyliczenia poszczególnych wartości).

Marża i Narzut

Marża i Narzut to dwa bardzo podobne określenia a jednocześnie bardzo różne od siebie, pomagają wyliczyć zyskowności transakcji. Należy jednak znać je dokładnie i wiedzieć czym się różnią szczególnie w ujęciu procentowym.

W negocjacjach handlowych znajomość tych dwóch określeń jest bardzo ważna przy różnego rodzaju rozmowach handlowych i negocjacjach lub wyliczeniu zyskowności czy np. tworzeniu raportów sprzedażowych - za nimi kryją się konkretne liczby.

Pomylenie marży z narzutem może spowodować ogromne nieporozumienia i straty a co za tym idzie dalsze kłopoty dlatego ważne aby pamiętać jaka jest różnica i o której z wartości rozmawiamy.

przez Czarek

PPL - pracownicze plany kapitałowe

Poniżej prezentujemy wyciąg istotnych informacji i obowiązków dotyczących pracowniczych planów kapitałowych jakie dotycząc każdego pracodawcy.

 Definicja

 Uczestnikiem PPK może zostać osoba zatrudniona. Zleceniobiorcę zalicza się do tej kategorii, co wynika z definicji osoby zatrudnionej zamieszczonej w art. 2 ust. 1 pkt 18 d ustawy o PPK. Zgodnie z tym przepisem przez osoby zatrudnione należy rozumieć osoby fizyczne, które ukończyły 18. rok życia, wykonujące pracę na podstawie umowy zlecenia, umowy agencyjnej albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, jeżeli podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tego tytułu.

Wynika z tego, że uczestnikami PPK mogą stać się nie tylko osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę, ale także zleceniobiorcy, o ile podlegają ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Jeżeli z tytułu zawartej umowy zlecenia u danego pracodawcy zleceniobiorca podlega wyłącznie dobrowolnie ubezpieczeniu emerytalnemu i rentowym, nie spełnia definicji osoby zatrudnionej określonej w art. 18 ustawy o PPK i nie może uczestniczyć w PPK.

Kiedy pracodawca zapisuje zleceniobiorcę do PPK?

 Pracodawca, który już utworzył i prowadzi PPK powinien zapisać do PPK zatrudnianego zleceniobiorcę (tzn. w jego imieniu i na jego rzecz zawrzeć umowę o prowadzenie PPK), wówczas, gdy zleceniobiorca legitymuje się wymaganym okresem zatrudnienia i jednocześnie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Co do zasady pracodawca powinien zrobić to po upływie trzeciego miesiąca zatrudnienia (czyli po upływie 90 dni zatrudnienia), nie później niż do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął ten termin.

Pracodawca z II i III etapu wdrażania PPK, którego objęła już swoimi przepisami ustawa o PPK, ale jeszcze nie zawarł umów o zarządzanie i prowadzenie PPK, a zatrudnia zleceniodawcę, powinien zawrzeć w imieniu zleceniobiorcy umowę o prowadzenie PPK najpóźniej 10 listopada 2020 r. (art. 134 ustawy o PPK).

Kolejne firmy będą miały obowiązek przystąpić do PPK od 1 stycznia 2021 r. Czy już teraz przyjmować rezygnacje od osób zatrudnionych, które nie chcą przystąpić do pracowniczych planów kapitałowych, czy dopiero po nowym roku?

Uważam, że deklaracje rezygnacji z PPK pracownicy powinni złożyć w tzw. okresie przejściowym, czyli począwszy od 1 stycznia 2021 r. i przed zawarciem umowy o prowadzenie PPK, tj. przed  10 maja 2021 r.

Jako ostatnie, w IV etapie wprowadzania PPK, pod rządy ustawy wejdą pozostałe podmioty zatrudniające, czyli te, które wcześniej nie miały tego obowiązku ze względu stan zatrudnienia. Do tych podmiotów ustawa o PPK będzie miała zastosowanie od 1 stycznia 2021 r.

 Jednak deklaracji rezygnacji nie składa osoba, która ukończyła 55 lat, gdyż te osoby uczestniczą w PPK na swój wniosek, a nie automatycznie.

Oznacza to, że pracodawca mógłby zawrzeć umowę o zarządzanie PPK najwcześniej 1 stycznia 2021 r. Natomiast ostateczny termin to 23 kwietnia 2021 r.

Umowa o prowadzenie PPK

 Z kolei jeśli chodzi o umowę o prowadzenie PPK należy pamiętać, że pomiędzy zawarciem umowy o zarządzanie PPK i umowy o prowadzenie PPK wymagane jest zachowanie odstępu co najmniej 10 dni roboczych. Nie można więc podpisać obu umów tego samego dnia.

Najpóźniej umowę o prowadzenie PPK trzeba podpisać 10 maja 2021 r.

 Należy pamiętać, że osoba zatrudniona staje się uczestnikiem PPK dopiero po zawarciu przez pracodawcę w jej imieniu i na jej rzecz umowy o prowadzenie PPK z wybraną instytucją finansową. Jeśli więc dana osoba w ogóle nie chce przystąpić do programu i nie chce być jego uczestnikiem powinna złożyć deklarację rezygnacji przed terminem zawarcia umowy o prowadzenie PPK. Lista uczestników stanowi załącznik do tej umowy.

Pracownicy, którzy nie chcą uczestniczyć w PPK powinni złożyć deklaracje rezygnacji dopiero począwszy od 1 stycznia 2021 r.

 Mikroprzedsiębiorca a PPK

 Do pewnych podmiotów ustawa o PPK w ogóle nie ma zastosowania, a w konsekwencji nie muszą one uruchamiać procedury wdrażania PPK, w tym zawierać umowy o zarządzanie PPK. Chodzi o mikroprzedsiębiorców,  jeżeli wszystkie osoby zatrudnione złożą deklarację rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK. Przepisy ustawy nie wskazują, w jakim terminie osoby te mają przedłożyć deklaracje, jednak w opinii autora, również powinno to nastąpić począwszy od 1 stycznia 2021 r. Po to bowiem wyznaczono okres przejściowy, czyli w tym przypadku okres między 1 stycznia a 23 kwietnia 2021 r., aby podmiot zatrudniający mógł stwierdzić, czy wprowadza PPK, czy też spełnia warunki wyłączenia.

 Pracownicy, którzy nie chcą uczestniczyć w PPK powinni złożyć deklaracje rezygnacji dopiero począwszy od 1 stycznia 2021 r.

 Dla przypomnienia, mikroprzedsiębiorca to przedsiębiorca, który w co najmniej jednym roku z dwóch ostatnich lat obrotowych spełniał łącznie następujące warunki:

a) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz

b) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz z operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekroczyły równowartości w złotych 2 milionów euro (wyrażone w euro wielkości przelicza się na złote według średniego kursu ogłaszanego przez NBP w ostatnim dniu roku obrotowego wybranego do określenia statusu przedsiębiorcy).

Średnioroczne zatrudnienie określa się w przeliczeniu na pełne etaty, nie uwzględniając pracowników przebywających na urlopach macierzyńskich, urlopach na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopach ojcowskich, urlopach rodzicielskich i urlopach wychowawczych, a także zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego.

Jeśli więc podmiot zatrudniający sprawdzi, że spełnia oba warunki definiujące mikroprzedsiębiorcę - księgowe i co do średniorocznego zatrudnienia - o tym czy będzie podlegał ustawie o PPK czy też nie, zdecyduje wola osób zatrudnionych co do przystąpienia do oszczędzania.

 Jeśli wszyscy zadeklarują rezygnację, pracodawca nie będzie musiał zakładać PPK. Jednak jeśli choćby jedna osoba (pracownik, zleceniobiorca) zgłosi chęć uczestnictwa w planach, podmiot zatrudniający - mimo że jest mikroprzedsiębiorcą w rozumieniu ustawy - Prawo przedsiębiorców - będzie obowiązany założyć PPK. Stanie się tak również wtedy, gdy któraś z osób zatrudnionych, która wcześniej oznajmiła rezygnację, jednak wycofa ją, wyrażając gotowość wstąpienia do PPK.

Ulotka PPK - twoje oszczednosci na przyszlosc

Ulotka PPK - co powiniene_ wiedzie_

deklaracja-o-rezygnacji-z-dokonywania-wplat-do-pracowniczych_1

przez Czarek

Opodatkowanie spółek w 2021 roku - Nowości i Porównanie

W 2021 roku wejdzie w życie kilka zmian w sposobie opodatkowania spółek, przygotowaliśmy w związku z tym porównanie dotychczasowych przepisów i planowanych zmian.

Nowe przepisy zaczną obowiązywać od 1 stycznia, jednak zmiany spółki mogą wprowadzić od 1 maja 2021.

SPÓŁKI Z O.O.

 SPÓŁKI JAWNE 

SPÓŁKI KOMANDYTOWE

przez Czarek